Het is half vier 's nachts. Jullie zijn een paar uur geleden aangekomen. Jij staat op een gang, je telefoon staat op 8 procent, je oplader ligt thuis naast het bed, en het enige eetbare binnen honderd meter komt uit een automaat. Je hebt sinds gisteravond niets gegeten. En dit kan nog wel even duren.
Voor haar tas bestaan honderd lijstjes. Voor die van jou bestaat er meestal geen enkel. Dat is precies waarom je hem zelf inpakt, en waarom je dat doet ruim voordat het zover is.
Goed nieuws: je hebt niet veel nodig
Jouw vluchttas voor de man is klein. Het punt is niet het volume, het punt is dat hij bestaat en dat hij klaar staat.
Zet hem vanaf week 36 bij de deur. Niet op zolder, niet half ingepakt, niet "ik gooi er zo nog wat in". Bij de deur.
Wat er in je vluchttas gaat
- Schone kleren, minstens één complete set
- Tandenborstel en tandpasta
- Deodorant
- De papieren van de verloskundige
- Het geboorteplan
- Laptop
- Oortjes
- Een boek
- Snacks, meer dan je denkt nodig te hebben
- Medicijnen die jij zelf gebruikt
Over die snacks: een ziekenhuisautomaat is geen voedselvoorziening, dat is een gokkast met calorieën. Neem gewoon eten mee dat je ook echt lust.
Wat je niet kunt inpakken, maar wel vooraf lokaliseert
Sommige dingen liggen in de weken ervoor nog gewoon in gebruik. Die kun je niet in een tas leggen. Wat je wel kunt doen, is precies weten waar ze liggen, zodat je er in het donker binnen tien seconden bij bent.
- Telefoon en oplader
- Portemonnee met bankpas
- Identiteitsbewijs
- Zorgpas
- Huissleutel
- Autosleutel
- Bril of lenzen
Leg deze zeven op één vaste plek. Eén la, één bakje, één plank. Niet verspreid over het huis.
Drie dingen die je niet had bedacht
Een washandje. Om je vrouw tussendoor te verkoelen. Kost niets, weegt niets, en je bent op dat moment blij dat je iets nuttigs in handen hebt.
Een smintje of kauwgom. Zeker als je meepuft, en zeker gezien de hoeveelheid koffie die je op dat moment al op hebt.
Oortjes. Die staan hierboven al in de lijst, maar ze verdienen uitleg. Ze zitten er niet alleen in voor je muziek. Ze zijn er ook zodat je de geluiden even voor jezelf kunt uitschakelen als dat nodig is. Dat is geen zwakte, dat is jezelf op de been houden zodat je er de hele rit nog staat.
De andere helft: het vluchtplan
Een tas zonder plan brengt je nergens. Regel deze vier dingen in dezelfde week dat je inpakt.
| Wat | Wanneer je het regelt |
|---|---|
| Snelste route naar het ziekenhuis, vooraf opgezocht | Nu, niet onderweg |
| Auto getankt | Vanaf week 36 permanent boven de helft houden |
| Auto dichtbij geparkeerd | Elke avond opnieuw |
| Autostoeltje gemonteerd | Ruim van tevoren, niet op de dag zelf |
Dat autostoeltje is de klassieker. Mannen monteren dat ding graag op het laatste moment, op een parkeerplaats, met de handleiding op de motorkap. Doe dat een paar weken eerder, in je eigen tijd.
Waarom week 36
Omdat je vanaf dat moment geen avond meer hebt waarop je zeker weet dat je hem morgen nog wel inpakt. Een tas die klaar staat kost je één keer twintig minuten. Een tas die niet klaar staat kost je die twintig minuten alsnog, maar dan op het slechtst denkbare moment, terwijl er iemand op je wacht.
Pak hem in. Zet hem bij de deur. Vergeet hem tot je hem nodig hebt.
Vanaf week 36. Vanaf dat moment wil je niet meer in het donker door de kast staan graaien naar je oplader.
Eten en een oplader of powerbank. Precies de twee dingen die je op een ziekenhuisgang nergens fatsoenlijk krijgt.
