Het is dinsdagmiddag, dag drie. Om elf uur zat je schoonmoeder er al. Nu staat je zus voor de deur met een tas vol cadeautjes en achter haar loopt iemand mee die je vaag kent. Je partner zit op de bank, heeft sinds vanochtend niet meer geslapen, glimlacht netjes, en zegt precies wat ze de hele week zegt: joh, kom binnen.
Zij kan dat niet tegenhouden. Jij wel.
Visitemanager is echt een ding
Heb je een grote familie en veel vrienden, dan lijkt het soms alsof er nooit een einde komt aan de kraamvisite.
En dat komt niet doordat mensen vervelend zijn. Iedereen bedoelt het goed. Maar kraamvisite gedraagt zich als water: het vult precies de ruimte die je het geeft. Geef je de hele week vrij, dan is de hele week vol.
De reden dat jij dit doet en zij niet, is simpel. Zij ligt in het middelpunt en kan moeilijk nee zeggen tegen haar eigen moeder, haar beste vriendin of haar tante. Jij staat er net genoeg naast om het wel te kunnen. Dat is geen bijrol, dat is een van de nuttigste dingen die je dit jaar doet.
Het staat niet in brand
Onthoud deze zin, want hij lost negen van de tien gesprekken op: neem de tijd, het staat niet in brand. Een baby is nog steeds een pasgeboren baby na vier weken.
Niemand mist iets door twee weken later te komen. Dat is het hele argument, en het is ook nog waar.
De een-moment-tactiek
De sterkste zet is niet iedereen inplannen in de eerste week, maar iedereen verzetten. Je stelt de vraag niet als of, je stelt hem als wanneer.
Je zegt: deze week houden we het heel klein, maar over drie weken doen we één keer een middag waarop iedereen langskomt. Dan zie je in één keer twintig mensen, in plaats van twintig losse bezoeken verspreid over acht dagen.
Voordelen daarvan, op een rij:
- Je partner heeft één dag om zich op voor te bereiden, geen acht
- Het huis hoeft één keer op orde, niet continu
- Niemand voelt zich overgeslagen, want iedereen krijgt dezelfde uitnodiging
- Je eerste week blijft van jullie drieën
Afspraken die je vooraf maakt
Maak deze afspraken met je partner voordat de baby er is, niet als het huis al vol staat.
| Afspraak | Waarom |
|---|---|
| Maximaal twee bezoeken per dag | Meer dan dat kost meer energie dan het geeft |
| Vooraf bepalen wie er als eerste mag komen | Voorkomt gedoe binnen de familie op het moment zelf |
| Bij het uitnodigen meteen een eindtijd noemen | Mensen vertrekken niet uit zichzelf, ze vertrekken op afspraak |
| Jij bent het aanspreekpunt, niet zij | Alle appjes en telefoontjes lopen via jouw telefoon |
Die eindtijd is de belangrijkste. Zeg niet "kom langs", zeg "kom om twee uur, om half vier moeten we weer verder". Dat is geen onbeleefdheid, dat is duidelijkheid, en mensen vinden het prettiger dan je denkt.
De kraamverzorgende is geen schoonmaakhulp
Hier gaan mannen twee keer de mist in.
De eerste fout: ervan uitgaan dat de kraamzorg een huishoudelijke hulp is. Dat ligt gevoelig, en terecht. Zij is er voor je partner en je kind, niet voor jullie was.
De tweede fout is groter: denken dat je kunt gaan zitten omdat de kraamzorg er nu toch is. Precies andersom. Wees aanwezig, stel vragen, kijk mee.
Er loopt een paar dagen lang iemand met heel veel ervaring door je huis. Dat is de goedkoopste cursus die je ooit krijgt.
Wat jouw werk die week concreet is
Het huishouden. Dat is het. Boodschappen, koken, afwassen, wasmachine, deur, telefoon, koffie voor bezoek en het bezoek weer naar buiten werken.
Doe je dat, dan kan de kraamverzorgende haar werk doen, kan je partner rusten, en hoeft niemand van hen tussendoor te bedenken of er nog brood in huis is. Dat is de hele opdracht, en hij is belangrijker dan hij klinkt.
Spreek vooraf maximaal twee bezoeken per dag af, met een eindtijd. Alles daarboven kost je partner meer energie dan het oplevert.
Stel niet de vraag of ze mogen komen, maar wanneer. Zeg dat het deze week niet lukt en noem meteen een datum verderop.
